هشتصد و سی و سه

این چند وقته اخیر خیلی زخم توی من بالا اومد، هنوز وقتی همکارم بهم می‌گه من اندازه موهای سرم تجربه دارم و بهت گفتم این پسره نسبت بهت سرد شده، انگار تقصیر‌ من بوده، حداقل از یک‌چیزی مطمئن باشم، من کاری نکردم بری، تو بودی که نتونستی من‌رو بپذیری. دست از سرزنش خودم بابت انتخاب و تلاشم باید بردارم.قرار نیست دقیق و بی‌نقص باشم، قرار نیست لوح سفید باشم، قراره تجربه کنم، زندگی کنم‌. سخت بود، دروغ چرا. چیزهایی‌رو تجربه می‌کردم که دلم می‌خواست. ولی چیکارش می‌تونم بکنم؟