هشتصد و سی و هفت

از 27 سالگی‌م 3 ماه و 19 روز می‌گذره. اواخر آبان بود فکر کنم که یه آزمایشی جواب مورد انتظارم رو نشون نداد( نمی‌خوام اشاره کنم چه روزهای دردناکی رو گذروندم) و از 22 آذر تحت درمان قرار گرفتم و همون چس دود ها هم به علت اینکه سیگار کلا برای بدن زنان ضررهای بدی داره ( برا همه داره ها، ولی اصلا وومن فرندلی نیست) کلا گذاشتمش کنار تا هفته پیش جمعه که چهار نخ کشیدم و دیروز هم دو نخ کشیدم. خب اینو دوس ندارم دیگه. انگار لکه ننگی بود بر تقویم پاک سیگار نکشیدنم. که البته خب این باعث نمیشه که حتی تفننی برگردم به سیگار کشیدن، فقط دارم مینویسم که یادم بیاد توی چه مسیری‌ هستم. داروهام رو مرتب میخورم. فقط یکی دوروزه چون سفرم گاهی یادم میره. اما هنوز تو مسیرم. شاید همین الان برم آزمایش بدم جوابش جواب مدنظرم باشه، مهم اینه که دارم تلاش می کنم. شاید هنوز با افتادن این اتفاق احساسم به خودم مثبت نباشه، اما حتی برای اون هم تو مسیر تراپی ام و راجع بهش از تراپیست کمک می گیرم.
این پنجمین هفته ایه که خیلی جدی و زیر نظر دکتر دارم رژیم میگیرم که 11 کیلو چربی کم کنم و تا الان یک کیلو و چهارصد گرمش رو کم کردم. این هفته خیلی پایبند نبودم به رژیم و برنامه غذاییم ولی هنوز تو مسیرم. هنوز عادت های غذایی م رو با چت جپت چک می کنم و ازش کمک میگیرم. گاهی احساس می کنم رژیم یعنی محرومیت ولی خب صحرا، میدونیم که اینجوری نیست و میدونیم چه چیزی رو انتخاب کردیم. توی رژیم بستنی هست، پای سیب هست، فقط باید حواسمون باشه عادات قدیمیمون به چه علت بودن. میدونم وسواس پروتئین دارم ولی حواسمم هست که باید هرقدر پروتئین میخوام همونقدر هم باید عضله هام رو هم تمرین بدم و قوی کنم؟
ترم 4A کلاس زبانم با نمره 95 تموم شد، هنوز وسط راهیم صحرا، شاید بریم یه لول جلوتر، ولی تو مسیریم، خب؟ دوباره جلو میبریمش، مگه نه؟
فقط می‌خوام یک سری چیزهارو یاد خودم بندازم، اینکه من قوی تر از ترسمم، من بارها از پسش براومدم، مگه دی و بهمن از ماه های سخت عمرم نبود و من جلو رفتم؟ واقعا بهمن فصل عجیبی از زندگی من بسته شد و من بازهم جلو رفتم. سخته، خیلی سخته ولی من میتونم. بدترین بلای عالم چیه؟ فکر می کنم چی بدترین بلای عالمه؟ از چی می‌ترسم؟ چه سناریویی ذهنم می‌سازه؟ به بالهام و توانایی پرواز کردنم باید ایمان داشته باشم. شاید الان دلم بخواد همه تلاش هام رو رها کنم، مهم اینه که استراحت کردن هم بخشی از مسیره.